October 26
เวลาผ่านไปได้เรียนรุ้อะไรมากมาย
พบเจออะไรต่างๆที่เราต้องปรับตัว
เจอเพื่อน เจอคนแปลกหน้าจนกลาย
เป็นเพื่อนกัน ความคิดที่ตัองเปลี่ยนตามกาลเวลา....
วันนี้ชีวิตเข้มแข็งมากมาย....ทั้งร่างกายและจิตใจ
แต่อาจมีร้องไห้บางยามอ่อนล้าแต่จำได้เสมอว่า มือสองข้างของชั้น
เองที่เช็ดมันออกจากหน้าชั้นเอง แต่ไม่เคยท้อ เพราะเข้าใจการ
การเปลี่ยนแปลง ตลอดเวลาทีผ่านมา มีความทรงจำมากมาย
ทั้งดีและร้าย และรุ้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง...
ขอบคุนวันเวลาที่ทำให้เข้มแข็งอย่างมาก
ของคุนเพื่อนๆที่ทำตัวเฮอายามที่ชั้นไม่มีอารม
ขอบคุนครอบครัวที่เข้าใจไม่ทำให้ใจเตลิดไปไกล
และขอโทดกับคนที่ชั้นทำไม่ดีใส่เพราะไม่ได้ตั้งใจ....
October 06
งานเสร็จแล้วรุ้สึกดีจัง
แต่ก้อมีสอบอีกสุ้ๆ...อิอิ!!!!!!
เทอมหน้าก้อเทอมสุดท้ายแล้ว....คิดถึงเพือนหว่ะ
รักพวกแกหว่ะ....ช่วงนี้มัความสุขจัง
ขอบใจต้องที่แสนดี
ขอบใจเนตร อ้อม เบล ซัน อ้อ เร และเพื่อนที่ม.กรุง
ที่ช่วยกันทำงาน
ขอบใจพีท โย เตอร์ ที่เข้าใจกุ 555
ขอบใจพี่ต้น พี่เอก ที่ไปเที่ยวด้วยกันแถมเป็นห่วงพวกน้องๆ
รู้สึกดีมากเลย จิงๆในโลกนี้ก้อมีอะไรมากมายให้พบเจอ
เออ...ขอบใจอ้นที่บอกว่าเค้าเปง ใยโก๊ะ 555
ยังไงโลกนี้ก้อยังคงสวยงามอยุ่เสมอ
ถ้าเรามองว่ามันสวยงาม.....ในจิดใจ
August 29
ช่วงนี้งานแม่งเยอะ...ชิบ
เบื่อโว้ยๆๆๆๆๆๆ....ครายว่างก้อมาช่วยทำงานหน่อยเดะ
อยากไปเที่ยวผ่อนคลายหน่อยอ่ะ
เพื่อนๆคนไหนจะไปก้อชวนกานด้วยนะ
ก่อนจะต้องทำงานแร้ววววว
ดึกแล้วเนี่ยขอให้เพื่อนนอนฝันดีนะ
นอนและ...!!!!