หากรักแท้ มีได้แค่เพียงครั้งเดียว?

                                                              ในความเป็นเพื่อน . . . ไม่ต้องการความใส่ใจมากนัก
                                                            แต่ในการเป็นคนรัก . . . ความใส่ใจ ดูแลกัน คือสิ่งสำคัญ
                                                                      หากละเลยไปบ้าง . . .  ก็ไม่เป็นไร
                                                           ตราบใดที่ไม่ได้ละเลย . . . เพราะมี "สิ่งอื่น" ที่น่าสนใจกว่า

ค่าของความรู้สึกอาจวัดไม่ได้
แต่ค่าของหัวใจ . . .  วัดได้จากความรักที่มีให้กัน
ความรักแยกส่วนผสมไม่ได้ . . .
เพราะถ้าแยกออกแล้ว . . . มันจะไม่ใช่รักที่สมบูรณ์

หากรักแท้ มีได้แค่เพียงครั้งเดียว
งั้นฉันก็คง. . . ไม่มีรักแท้แน่ๆ
เพราะสำหรับฉัน รักแท้มีได้หลายครั้ง
         แต่... ในแต่ละครั้งมันจะเกิดขึ้นกับคนๆ เดียว ไม่ใช่กับทุกคน  
จุดจบ...ทำให้เกิด...การเริ่มต้น

                         จบทุกอย่างวันนี้
             ก็จะได้เริ่มต้นทุกอย่างในวันพรุ่งนี้

            หากเริ่มต้นวันใหม่ได้อย่างเข้มแข็ง 
               ชีวิตที่เหลือของก็จะเข้มแข็ง

          การเริ่มต้นที่ดี...ต้องเริ่มจากมองโลกในแง่ดี 
                 
                   โลกที่ยังมีอะไรให้ค้นหา 
        โลกที่กลางวัน...มีดวงตะวันกลมโตสาดแสงอบอุ่น 
                  ท่ามกลางสีฟ้าใสกระจ่าง
       โลกที่ยามค่ำคืน...มีหมู่ดาวเป็นร้อยพันไว้ให้นอนนับ 
                 โลกที่มีเวลาให้วันละ 24 ชั่วโมง
          ให้ได้ค้นหาว่าอะไรที่อยากทำแต่ไม่เคยลงมือ
               อะไรบ้างที่เคยฝันแต่ไม่เคยตามหา 
               เริ่มต้นคำถามแรกว่า...ต้องการอะไร? 

                   ...อ ย่ า มั ว เ สี ย เ ว ล า... 

          กับถนนสายหนึ่งที่เคยเดินผ่านมาจนถึงสุดสาย
        ทางที่จะเดินต่อไปต่างหาก...ที่ สำ คั ญ

 

                                                                                                             ทั้งดีและร้าย และรุ้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง...

นอนและ...!!!! 

 

ไปและ...นอน 

เกมการแข่งขัน . . . เราสามารถกำหนดได้
แต่ความรัก . . . เราไม่สามารถกำหนด

มีคนบอกว่า . . . ความรัก คือ เกมการแข่งขัน
ในเกมๆ หนึ่งตะมีผู้เล่นสองฝ่าย และท้ายที่สุดของตอนจบ
จะต้องมีฝ่ายที่ได้ชัยชนะ และแน่นอนว่าอีกฝ่ายจะต้องผู้แพ้

ถ้าความรัก . . . เป็นเหมือนเกมๆ หนึ่ง
"ฉันต้องเป็นฝ่ายแพ้ แล้วต้องออกจากเกมนี้ไป"
และไม่มีทาง กลับเข้ามาเล่นเกมนี้ได้ใหม่

ส่วนผู้เล่นอีกคน . . . เขาคือฝ่ายชนะชนะ
เขายังคงได้เล่นเกมนี้ต่อไป . . .
และพร้อมที่จะรอหาผู้เล่นคนใหม่ๆ
. . . ที่จะเข้ามาร่วมฝ่าฟันอุปสรรค ในเกมไปกับเขา

แต่ความรัก . . . สำหรับฉันไม่ใช่เกม
เพราะมันก็ไม่เหมือนกับเกมเลยสักนิด
เกมหมายถึง การเดิมพัน แต่ความรักไม่ใช่

และที่สำคัญ ในเกมทุกเกม ก็จะมีบทสรุป
. . . ที่ซื้อหาอ่าน หรือคาดการณ์จากสิ่งแวดล้อมทั่วไปได้
และถ้าเราอยากให้เกมนี้จบแบบไหน เราสามารถก็ทำได้

ซึ่งแต่ต่างจาก ความรักโดยสิ้นเชิง
ความรัก . . . ไม่ใช่เกมการแข่งขัน
และไม่มีใครกำหนดได้ว่า . . . บทสรุปของความรักจะเป็นอย่างไร

บทสรุปของความรัก ก็มีอยู่สองแบบ
แบบที่หนึ่ง . . . มีความสุขและ สมหวัง
แบบที่สอง . . . ผิดหวังและเศร้าใจ
บทสรุปของความรัก มันเป็นได้แค่สองแบบนี้จริงๆ

ตัวละครในเกม มันไม่ใช่เรื่องจริง
และตัวละครเหล่านั่น ก็เป็นแค่สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเท่านั้น
ตัวละครในเกม ไม่มีชีวิต ไม่มีความรู้สึก
ไม่ว่าจะแพ้ หรือชนะมันก็ไม่รู้สึกอะไร
และมันยังพร้อมที่จะกลับเข้ามาเล่นใหม่ ได้ตลอดเวลา

แต่ตัวเรา . . . เป็นสิ่งที่มีชีวิต มีความรู้สึก
ถ้าแพ้ . . . ก็เจ็บ หรือไม่ก็เสียใจ  . . . ร้องไห้ได้
ถ้าเปรียบความรักเป็นเกมจริงๆ
คนเราทุกคน ก็อยากจะกลับไปเริ่มเล่นใหม่
และไม่ต้องการให้ตอนจบ . . . มันไม่จบและเจ็บแบบนี้

ในชีวิตจริงเราทุกคน อาจคาดหวังกับความรักมากเกินไป
และหวังว่าในเกมแห่งความรัก จะต้องจบแบบมีความสุข
แต่สิ่งที่เราทุกคนลืมนึกไป ก็คือผู้เล่นอีกฝ่ายหนึ่ง
ไม่ได้หวังหรือคิดอะไรไปพร้อมๆ กับเราด้วย

ในเกมนี้ เขาเลือกที่จะจบเกมของความรัก
. . . โดยที่ไม่มีอีกฝ่ายก็เป็นได้
ซึ่งไม่มีใครรู้ว่า . . .มันจะจบแบบไหน และลงเอยเช่นไร?

 

 

เจอกานเพื่อนเก่า...เพื่อนใหม่